kop lotuskring


Home page  Foto`s  Terug  Gastenboek  
 

 

Belevenissen van het simulantenexamen door Helga                         Helga

 

 

Woensdagavond 6 oktober was het niet een hele spannende avond voor mij (Helga), Ina, Koos en Sienette. Natuurlijk ook voor Ilona, Lydia en Ad.

Wij moesten toen examen doen voor het onderdeel Simulanten slachtoffer. (zouden we het nu halen???)

De sfeer was gezellig, maar toch waren wij allemaal erg gespannen.

We konden met zijn viertjes toch wel merken dat het vorige examen niet in onze koude kleren was gaan zitten.

Als eerste moesten we de shock doen, daarna het verplichte letsel (bibber, bibber wat zou dat zijn????) Ja hoor de eerste/tweede graads brandwond. Geen favoriet voor ons, maar we gingen ervoor. Na het spelen van de brandwond vroegen Ina en ik ons af waarom je je andere hand naast de gegrimeerde hand moest houden en dus vroeg Ina dat aan de examinatoren.. Dat is dus om het kleurverschil te kunnen zien (O ja, dat had Ilona ook verteld, dat was dus helemaal weggezakt. Mijn brandwond was daarom ook iets te rood, maar de blaar was goed)

We kregen ook support van Els en Frieda.

Daarna het vrije letsel. We hoefden geen enscenering klaar te leggen, alleen maar grimeren en acteren. Ik had net als het vorige examen een kneuswond. Toen we allemaal het vrije letsel gehad hadden, kwam een lastig moment………wachten, wachten.

Toen kwamen een examinator binnen en moest een van de andere groep met de instructeur mee, toen sloegen de zenuwen helemaal toe bij iedereen. Deze dame kreeg de kans om een verwonding opnieuw te doen omdat ze dit met dermawax had gemaakt (op advies van de instructeur omdat ze op het vorige examen dit met Caran D’ache had gemaakt en toen kreeg ze de tip om dit voortaan met wax te maken) Nu moest het toch  weer met Caran D’ache.

Wachten, bibber, wachten, bibber.

Terwijl zij nog een verwonding moest doen, kregen wij de uitslag, na een plagerig moment van de examinator kregen we te horen dat we allemaal……………………………………..

GESLAAGD waren een klein beetje joepie, want hoe zou het met die ene cursist gaan?

Toen bekroop bij mij toch ook het gevoel van de vorige keer weer. Na een aantal spannende momenten kregen we te horen dat zij het ook had gehaald en zij werd toen onder luid gejuich weer bij ons ontvangen en toen ja, toen kwamen de emoties.

Snel telefoon aan en iedereen laten weten dat het was gelukt.

Van Frieda en Els kregen we aan het eind een bosje bloemen (Bedankt!! Ook voor jullie support!)

 

Ilona, Ad en Lydia jullie ook tot nu toe bedankt voor jullie steun, uitleg, kritische oog en opbouwende kritiek.

 

En nu………………………op naar het volgende examen.

 

Groetjes,

 

Helga